MANMAN tufte de laatste maanden door prachtige, rijkgekleurde landschappen en altijd was er een gemeenschappelijke noemer in het spel: vulkanen ! Nu we een hotspot van vulkanische activiteit naderen, schrijf ik erover. 

Vulkanisme voor dummies:
Zo’n 200 miljoen jaar geleden begonnen tektonische platen (grote stukken aardkorst die bewegen) langs de westkust van Zuid-Amerika met elkaar te botsen. Het tegen elkaar opduwen van de tektonische platen vormde het Andesgebergte. Het proces van opstuwing gaat nog steeds door, wat maakt dat het Andesgebergte elk jaar nog een ietsjepietsje hoger wordt:

Onder de gigantische Stille Oceaan ligt de Nazcaplaat. Deze oceanische plaat bestaat uit basalt en is veel dichter en zwaarder dan de granieten continentale Zuid-Amerikaanse plaat, waardoor ze onder die laatste wegduikt. De enorme krachten die daarbij vrijkomen, verdikken en vervormen de continentale korst waardoor de rand van het continent omhoog wordt gestuwd. Zo ontstaan de machtige bergen met toppen die bijna 7.000 meter hoogte bereiken.

Tegelijkertijd sleurt de Nazcaplaat tijdens haar afdaling grote hoeveelheden water en gesteente mee de diepte in. Dat gesteente smelt deels door wrijving en druk, waardoor een grote hoeveelheid magma ontstaat. Die baant zich een weg naar het oppervlak en vormt vulkanen.

Wanneer dit magma rijk is aan silica en relatief stroperig is, ontstaan er stratovulkanen. Dat zijn de vulkanen met een typisch steile, conische vorm. In een vorige blog sprak ik over de gordel van acht stratovulkanen, die loopt van Volcàn Lanín tot Volcàn Copahue. Omdat hun magma stroperig is (en niet over grote afstand uitstroomt), kunnen gassen moeilijk ontsnappen en verlopen hun uitbarstingen vaak explosief.

In La Payunia, het vulkanische gebied ten oosten van Domuyo waar we ons nu bevinden, zijn er meer dan 800 vulkanische kernen. Het is de meest vulkanisch actieve regio van de Andes. Hier is de zeldzame schild-vulkaan, Volcàn Payún Matrú.  De basaltlava van een schildvulkaan is veel vloeibaarder en kan tientallen kilometers ver uitstromen. Daardoor ontstaat een brede vulkaan met flauwe hellingen, waardoor hij doet denken aan een groot middeleeuws schild. De uitbarstingen verlopen rustiger dan die van stratovulkanen. Wij denken op beide oren te kunnen slapen wanneer we ons aan de voet posteren.

Toch werden we verrast door een explosie, maar het bleek een ferme klapband van MANMAN.  Die had het gehad met de offroad baantjes over scherp snijdende lava. We kregen meteen de gelegenheid om ons materiaal en skills te testen.

Enfin, je kan het zien in bijhorende video.  Die video moest ik in twee stukken uploaden, want de software slaagde er niet in om de film in zijn geheel te verwerken. 

Mic(hael)