Eind september zakten we af van de hoogvlaktes die in het noordwesten van Argentinië tegen de Andes aanleunen naar het uiterste oosten. We verbleven nadien 2 weken in de hoofdstad Buenos Aires. Dankzij onze Argentijnse vriend Gabriel -die we vorig jaar leerden kennen toen we met de truck het ongeval hadden- konden we de MANMAN in het hart van deze grootstad veilig parkeren. We zijn ontzettend dankbaar voor die gulle gastvrijheid.

Ondertussen breien we een volgende etappe aan ons avontuur. De droge, ijle luchten van het hooggebergte wisselen we in voor vochtige zeelucht. We trekken langs de Atlantische kust van Patagonië naar Ushuaia, het uiterste zuiden van het Amerikaanse continent en we dromen om later in de zomer (dec-jan) een bezoek te kunnen brengen aan het meest zuidelijke continent, Antarctica.

Deze en de volgende blog werden gemaakt met foto- en videomateriaal van een dikke maand geleden toen we nog rondtoerden in de provincie Salta. Geniet nog eens van de kleurrijke landschappen van de Andes want ik vermoed dat het kleurenpallet waarmee we straks schilderen vooral blauw en wit zal zijn.

Mic(hael)

mic Demanet avatar

Published by

Categories:

2 reacties op “De trein naar de wolken”

  1. Christine avatar
    Christine

    Especially the drone pictures are great! 🥰

  2. Bart avatar
    Bart

    ‘de trein der traagheid’ in al zijn magisch-realisme JD

Geef een reactie

Ontdek meer van MAN-MAN

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder