een gevoel komt niet vanzelf

De film onder deze tekst toont beelden uit de periode dat Emile, de jonge, Belgische lifter, 9 dagen met ons meereist. Over de eerste ontmoeting met Emile sprak ik al in een vorige blog: ‘adembenemende piste op de steile bergflank’. 

Wanneer Mic en ik een nieuwe persoon leren kennen, dan zetten we wel eens ons beste beentje voor. Voor Emile willen we onze beide beentjes vooruitzetten, wat enige onstandvastigheid in de hand werkt. We zien het elkaar doen, elk op zijn manier.

Gelukkig is Emile gemakkelijk zichzelf. Hij is aanwezig, maar hij trekt niet en hij duwt niet. Hij kan alleen zijn en is tegelijkertijd gesteld op gezelschap. Hij vertelt op zachte toon en luistert aandachtig. Tijdens het rijden verstelt hij een lange scheur in zijn enige broek met een stuk witte stof. Om te allen tijde zijn reis alleen verder te kunnen zetten, zitten zijn kleren al gewassen in de rugzak en draagt hij mijn kleren. Hij haakt een rode sjaal voor me: ‘dat zal je goed passen’. Hij neemt deel aan de huishoudelijke taken. Zijn aanwezigheid motiveert om dagelijks enkele fitnessoefeningen te doen. 

Wanneer Onze-Lieve-Heer beslist om één van zijn knappe zonen voor een tijdje bij ons binnen te smijten, veroorzaakt dat wat geruis in de binnenwereld. Elk om de beurt verslikken we ons in een misverstand, een verkeerde verwachting of een gevoeligheid. Vluchten is voor geen van ons drie een optie wanneer we zo ver van de bewoonde wereld en op 5000m hoogte zijn. De luchtdruk is daar dan wel zo laag dat we naar adem moet happen, maar de emotionele druk stijgt tot iemand het moedige moment vindt om over zijn gevoel te spreken. 

Een gevoel komt nooit vanzelf, het is altijd een reactie op een gedachte. Zonder gedachte kan een gevoel niet ontstaan.

Maar dus, éne vraagt het woord en start aarzelend en soms geëmotioneerd, nog niet goed wetend waar hij zal uitkomen. De twee anderen luisteren aandachtig en stellen wel eens een vraag om vriendelijk uit te nodigen de essentie te vinden. Dat de betrokkenen kwetsbaar durven zijn is hierbij een vereiste. 

Geduldig tijd nemen om te spreken kan leiden tot het zo precies mogelijk formuleren van die gedachte. Eens uitgesproken, verandert er iets fundamenteels. Het gevoel zal nog wel eens terugkomen, maar de drie vrienden weten nu welke gedachte aan de basis ligt, en kunnen daarnaar handelen. Dit proces werkt als een warmwaterbron: vriendschap borrelt naar boven.

Na de proefperiode van 9 dagen, plakken we er nog een rondreis van 2 weken aan vast. De beelden daarvan komen in een volgende blog.

Roel