We zijn ondertussen aangekomen in het noordwesten van Argentinië, in een extreem afgelegen, bar en hooggelegen woestijngebied, de Puna de Atacama. De hoogvlakte ligt tussen 3000 tot 4800 meter geflankeerd met enkele vulkanen die tot 6800 meter reiken. Traag reizen is aangeraden om hoogteziekte te voorkomen. Elke dag iets hoger. Na enkele dagen lijkt ons lichaam zich aan te passen aan de situatie. Er blijft wel steeds een lichte ijlheid in het hoofd hangen en bij elke kleine inspanning lijkt het of we net een loopwedstrijd achter de rug hebben. Maar …elke dag gaat het beter.

De vulkaan Cerro Blanco die hier westwaarts op de Andesbergketen ligt, moet zo’n honderdduizend jaren geleden bijzonder actief geweest zijn. Bij een geweldige vulkanische explosie werden er grote hoeveelheden as en puimsteen uitgestoten. Zo ontstond Campo de Piedra Pómez, een uitgestrekt landschap volledig opgebouwd uit witte en roze puimsteen. De wind en erosie hebben de puimsteenformaties sindsdien gesculpteerd tot bizarre vormen. Het gebied doet buitenaards aan als een versteende witte zee bij storm of als een maanlandschap. Er is een opvallend contrast tussen de heldere puimsteen sculpturen en de donkere vulkanische kegels die er ten zuiden vlak achter liggen.

Beelden zeggen meer dan woorden. Geniet van de prachtige video.

Mic(hael)