Santiago straalt onder een blakende zon bij 26°C. Net voor we er toekwamen, had het er ook geregend en gesneeuwd zodat de majestueuze bergkammen de stad nu met een nog wittere band omringen.

Na de 8 weken in december-januari trokken we opnieuw onze tent op in het Apart-hotel The Place. Ook nu zit de teller al aan 4 weken. We hebben nog nooit langer in een buitenlandse stad gewoond. Dat betekent gelukkig niet dat er geen vooruitgang werd gemaakt. De herstelling aan de buitenwand van de MANMAN schiet goed op. Jorgé is de vakkundige bij ‘MAN-Camiones’ die met groot geduld en inzicht, laagje per laagje glasvezelmatten in kunsthars verpakt om zo het harde buitenpantser van de truck terug intact te maken. De vorige herstelling bleek onvoldoende sterk verbonden met de intacte wanden. Maar deze keer zal dat in elk geval niet zo zijn. Binnen een goede week kunnen we waarschijnlijk terug de baan op met een sterkere MAN.

Het uitharden van glasvezellagen vraagt veel tijd. Tijd die wij kregen om andere zaken aan te pakken. Afgezien van het boodschappen doen en een bezoek aan het museum van de slachtoffers van Pinochets dictatuur in de jaren’70, trokken we niet veel naar buiten. Het grote comfortabele bed in het ruime appartement werd onze bureau, met de grote kussens als tafelblad waarop onze computers warm konden draaien. Roel werkte het nieuwe boek af en vult zijn dagen nu met alles wat bij de publicatie komt kijken. Ik dook opnieuw in de foto’s en video’s van de trip die we met zus Ann maakten langs de Carretera Austral. Deel 2 hiervan vind je in onderstaande video.

Tot de volgende,

Mic(hael)