(Hierboven en hieronder staan fotoreeksen. Druk op de zwarte vierkantjes op de zijkant van de foto’s om ze alle te kunnen zien)

Vanuit Foz do Iguaçu 🇧🇷 reden we noordwaarts. We volgden de Rio Panamà die de grens met Paraguay vormt ongeveer 300 km tot in Guaita. Daar staken we de 3 km brede, reuze rivier over. In totaal is het ongeveer 900 km tot Bonito, onze bestemming. Over de volle afstand reden we door uitgestrekte landschappen die volledig door akkerbouw worden ingepalmd. Monotone monoculturen van mais of soja en hier en daar wat suikerriet tot zover onze ogen konden reiken. Honderduizenden hectaren van zeer vruchtbare grond die met pesticiden behandeld worden. Hier en daar stonden er enkel solitaire bomen mistroostig bij en liepen er groepjes Ema’s rond, de Braziliaanse variant van de struisvogel. Het eentonige beeld werd nu en dan eens onderbroken door de gigantische silo’s van de landbouwcoöperatieven die langs de kant opdoken. Ik werd er triestig van, bedenkend dat hier ooit een weelderige natuur was, het Mata Atlantica regenwoud dat zich van de oostkust uitstrekte tot aan de Pantanal. Hier en daar heerst er momenteel een extreme droogte nochtans midden in het regenseizoen. Hoeven we ècht nog verder te zoeken naar de reden daarvan ?

Gelukkig rijden we na 10 uur ééntonigheid bij Jardim, de naam zegt het zelf, terug een restant van het vroegere regenwoud in. De streek van Bonito is bekend bij alle Brazilianen omwille van zijn kristalheldere rivieren en zijn natuurpracht. De bodem bestaat er uit een rode kalksteen die heel poreus is. Daardoor wordt het regenwater er perfect gefilterd wat resulteert in de meest heldere bronnen en rivieren. Maar het water spoelt er ook een deel van de kalksteen weg waardoor er grotten en grondverzakkingen ontstaan. Buraco das Araras is zo’n ‘sinkhole’ en biedt verrassend bescherming aan een 50 koppels rode Ara’s die er nesten in de spleten van de rode rotswanden. Rode Ara’s vormen koppels voor het leven en worden 50 jaar oud. Hun rood-blauwe vleugels hebben een spanwijdte van 90 cm. Het is een feest voor het oog wanneer ze onder luid gekrijs massaal opvliegen en met hun glinsterende, rood-blauwe verenpallet de baksteenrode kalksteenwand opfleuren.

Nee, dit is geen zwembad. In de kristalheldere waters van de Rio Formoso laat je je al snorkelend meedrijven met de stroming van de rivier. Je zwemt er tussen een weelderige fauna en flora. De koning onder de vissen, de zalmgrote, goudgele Dourado valt op door zijn grandeur en kleur. Wij zagen die dag geen ‘Sucuris’ maar zowel de grote groene anaconda (+/- 7 m) als de gevlekte anaconda’s zwemmen er rond. (zie Youtube Cobra Suguri em Bonito – MS) In tegenstelling tot wat men denkt, zijn ze niet in mensen geïnteresseerd. 😮‍💨😮‍💨 Ze voeden zich eerder met kleine kaaimannen (die zich voeden met vis 😮‍💨) en kleine zoogdieren.

We fietsten naar één van de bekendste grotten rond Bonito, de Gruta do Lago Azul. Via een 40 meter brede scheur in de aardkorst daal je 90 meter af. Een ondergronds gelegen meertje met kristalhelder water ontvangt er het weinige zonlicht en reflecteert een diepblauwe kleur zoals hieronder op de foto correct wordt weergegeven. Het beeldig plaatje wordt gekaderd door honderden stalactieten die van het plafond ernaartoe wijzen. Men vond er fossielen van grote zoogdieren zoals de reuzeluiaard en de sabeltandtijger, dieren die leefden in het Pleistoceen.

We sloten ons bezoek aan Bonito af door met onze kajaks de Rio Formoso en de Rio Mimoso af te varen begeleid met een ervaren gids die ons voorbij de grootste van de talrijke watervallen loodste. Bij 34°C en gelukkig onder een half bewolkte hemel legden we ongeveer 20 km af. De mooie Toco Toucans met hun fel geel-oranje snavel kruisten ons pad en streken neer in de bomen langs de rivier om zich te voeden met zaden en vruchten. En ook de kingfisher, een 30 cm grote variant van onze ijsvogeltjes scheerden meermaals boven onze hoofden of vonden een tak boven de rivier om er te vissen.

Deze Toucan vloog in de lijnen van een kite en verloor één van zijn vleugels. Hij werd verzorgd en verblijft nu in een opvangcentrum voor gewonde dieren.